Thursday, January 11, 2018

அது என்னப்பா அது கர்ப்ப ஓட்டம்!!

தமிழர்களின் கண்டுபிடிப்புக்களை இன்று தமிழர்கள் அறியாமல் அடையாளம் இழந்துகொண்டுள்ளனர்.  தினசரி காலண்டரில் "இன்று" “கெர்போட்ட நிவர்த்தி" என்று ஒரு குறிப்பு கண்டேன் அப்படி என்றால் என்ன? ஏதேனும் விசேட நாளா?

நான் மட்டுமல்ல நாட்காட்டியில் தேதி கிழிக்கும் போது எப்போதாவது எல்லோருமே தான் கண்டிருப்போம் கெர்போட்ட ஆரம்பம் என்றொரு அறிவிப்பை. சிலர் அரசு விடுமுறை தினங்களைத்தேடி நாட்காட்டியின் பின்புறம் தேடுகையில் கூட கெர்போட்ட நிவர்த்தி என்ற ஒரு அறிவிப்பு இருப்பதைக் கண்டிருக்கலாம்.

இது ஏதும் விசேட தினமோ அல்லது மார்கழி மாதக் கோவில் திருநாளோ அல்ல, உண்மையில் தமிழர்களின் அடுத்த வருட மழைக்கணிப்பு முறைகளில் ஒன்றே இதுவும்! அதாவது "கரு ஓட்டம்" என்பதே கர்ப்ப ஓட்டம் என்று மாறி காலப்போக்கில் கர்ப்போட்டம் என்றாகி இன்று காலண்டர்களில் கெர்ப்போட்டம் என்று காண்கிறது நம்முடைய தமிழகத்தில் சூரியனின் சுழற்சியை மையமாக கொண்ட சூரியவழி மாதங்கள் பின்பற்றப்படுகின்றன.

இது தவிர வானியல் நட்சத்திரங்களை இருபத்தேழு மண்டலங்களாகவும் பன்னிரு ராசி மண்டலங்களாகவும் பிரித்துள்ளனர் அவ்வகையில் தனூர் மாதம் எனப்படும் மார்கழியில், சூரியன் தனூர் ராசி மண்டலத்தைக் கடக்கும் போது பூராட நட்சத்திரத்தைக் கடக்கப் பதினான்கு நாட்களை எடுத்து கொள்கிறது. இந்நாட்களில் கருமேகங்கள் தெற்கு நோக்கி நகருவதை கண்டுகொள்ளலாம். இந்த பதினான்கு நாட்களும் கர்ப்போட்ட நாட்கள் ஆகும்.

அதாவது மழை கருக்கொள்ளும் நாள் அல்லது மேகம் சூலாகும் நாள், இதனை பெண்ணின் பத்துமாத கர்ப்பகாலத்துடன் ஒப்பிடுங்கள் மார்கழியில் கர்ப்பம் தரிக்கும் பெண் ஒருத்தி... ஒன்பது மாதம் கழித்துப் புரட்டாசிக்குப் பின் பிள்ளைப் பேறடைவாள்.

அவ்வகையில் இந்த கர்போட்ட நாட்களில் மழை முறையாக சூல் கொண்டால், ஒன்பது மாதம் கழித்து அடுத்த ஆண்டில் ஐப்பசி, கார்த்திகையில் மழைப்பொழிவு அளவும் முறையாக இருக்கும் இந்த கர்போட்ட நாட்கள் தோராயமாக டிசம்பர் 28 முதல் ஐனவரி 11ஆந் தேதி வரை அமைகிறது  ஒரு எளிய விவசாயிக்கு தனூர் மாதம் பூராடம் நட்சத்திரமெல்லாம் தெரியாது இல்லையா??

எனவே, மார்கழி மாதம் அமாவாசையில் இருந்து அடுத்து வரும் பதினான்கு நாட்கள் "கர்போட்ட நாட்கள்" என்று நினைவில் வைத்துக் கொள்வார்கள் இந்நாட்களில் லேசான தூறல், மெல்லிய சாரல் போன்ற மழை இருந்தால் மேகம் சரியாக கருகட்டி இருக்கிறது என்று பொருள் எனவே அடுத்து வரும் ஆண்டில் நல்ல மழையை எதிர்பார்க்கலாம் என்று விவசாயிகள் புரிந்து கொள்வார்கள்.

மாறாக கர்ப்போட்ட நாட்களில் கனமழை பெய்து சூறைக்காற்று வீசினாலோ, கடும் வெயில் இருந்தாலோ மேகத்தின் கருக்கலைந்து விட்டது என்று பொருள் கொள்வார்கள். எனவே மார்கழியில் கன மழை பெய்தால் அடுத்த ஆண்டு பருவமழை பொய்க்கும் என அர்த்தம். இன்றைய வாழ்க்கையின் மாறுபட்ட சூழலியல் கேடுகளும் பருவநிலை மாற்றமும் கருக்கொள்ளும் மேகத்தைக் கலைக்கும் வில்லன்களாக உருவெடுப்பதால்தான் ஒவ்வொரு வருடமும் மழையளவு குறைகிறது இந்த கர்போட்ட நாட்களை கணித்து இன்றும் திருநெல்வேலி பகுதிகளில் விவசாயிகள் தங்கள் நிலங்களில் மானாவாரி (வானம் பார்த்த பயிர்) பயிர்களை விதைக்கிறார்கள்.

சூரியன் வடக்கு நோக்கி நகர்வதற்கு முன்னால் பூமியின் அச்சு அசையாமல் இருக்கும். இது தான் கர்ப்போட்டம் சங்கப்பாடல்களில் இதைப் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. இந்த காலகட்டத்தில் எத்தனை மிமீ மழை எங்கே எவ்வளவு பதிவு ஆகிறதோ, அதை ஆறு மாத நாள்களால் பெருக்க வேண்டும். உதாரணம் 5மிமீ × 180 = 900மிமீ சராசரியாகப் பெய்யும்.


அதற்கு தகுந்தாற் போல் நீர் மேலாண்மை செய்வார்கள். பயிரைத் தேர்வு செய்வார்கள். நாம் இதுபற்றி எல்லாம் தெரியாமல் காலண்டரில் கர்ப்போட்டம் என்று பார்த்ததும் ஏதோ பண்டிகை என்று நினைத்து தேதியை கிழிப்பது போல பாரம்பரியத்தை கிழிக்கிறோம் ஆங்கில கல்வியில் நம் பாரம்பரியத்தை இழந்து இன்று மழைவரும் நாட்களை தெரிந்துகொள்ள வானிலை அறிக்கைக்கு டீவியைப் பார்த்து கொண்டு அமர்ந்திருக்கிறோம்  புதுமையின் மோகத்தில் எத்தனை பழமைகளை இழந்து கொண்டிருக்கிறோம் நாம்!!

நன்றி : தினமணி

Wednesday, December 27, 2017

யார் இந்த குயிலி?


வீரப்பெண் குயிலி

குயிலி
வீரம் விளைந்த மண் நம் தமிழகம் என்பது நம் எல்லோருக்குமே தெரிந்தது தான். நம் தாய்நாட்டின் விடுதலைக்காக எண்ணற்ற வீரர்கள் தங்கள் உயிரை துச்சமென மதித்துத் தியாகம் செய்தனர். அதே போல் நமது பெண்களும் அவர்களுக்கும் மேலாகத் தியாகம் செய்திருக்கின்றனர். அப்படிப்பட்டப் பெண்களில் ஒருவர் தான் வீரப்பெண் குயிலி.

சிவகங்கை சமீபத்தில் உள்ள பாசங்கரை எனும் ஊரில் பெரியமுத்தன் -ராக்கு தம்பதியின் ஒரே மகளாக குயிலி பிறந்தார். சிறு வயதில் தாயை இழந்த பின் குயிலியும் அவர் தந்தையும் சிவகங்கை சமீபத்தில் உள்ள முத்துப்பட்டி என்ற ஊருக்கு குடிபெயர்ந்தனர்.

சிறு வயதிலிருந்தே குயிலி அவர்கள் ராணி வேலு நாச்சியாரின் வீரம் மற்றும் விவேகத்தால் பெரிதும் கவரப்பட்டார். ஒரு சமயம் தந்தையும் மகளும் ராணியை பார்க்க வேண்டும் என்று காவலரிடம் அனுமதி வேண்டினர். அப்போது அனுமதி மறுக்கப்பட்டது.

இந்த சம்பவம் குறித்து அறிந்த ராணி, உடனடியாக அவர்களை அழைத்தார். மேலும் தந்தையையும் மகளையும் அரண்மனையில் எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்ல அனுமதி வழங்கினார். காலப்போக்கில் தந்தையும் மகளும் வேலு நாச்சியாரின் நம்பிக்கைக்கும் அன்பிற்கும் பாத்திரமானார்கள்.

1773ல் சிவகங்கை மன்னர் முத்துவடுகநாதரை ஆங்கிலேயர்கள் நயவஞ்சமாக கொன்று, பின்னர் அரண்மனையையும் கைப்பற்றினார்கள். இதன் பின் ராணி வேலு நாச்சியார் சுமார் 8 ஆண்டு காலம் தலை மறைவாகவே இருந்து வந்தார்.

ஒரு சமயம் வேலு நாச்சியாரின் சிலம்பாசிரியர் வெற்றிவேல் என்பவர் ஒரு ஓலையைக் கொடுத்து குறிப்பிட்ட நபரிடம் ஒப்படைக்குமாறு கூறி, கூடவே கூலியாக ஒரு பையையும் கொடுத்தார். அந்த ஓலையானது வேலு நாச்சியாரின் போர் நுட்பங்களைப் பற்றியது என்று அறிந்த குயிலி வெகுண்டெழுந்து வெற்றிவேலை வெட்டி வீழ்த்தினார்.

சம்பவ இடத்திற்கு வந்த வேலு நாச்சியார் ஓலையை படித்தப் பின் தன் சிலம்பாசிரியர் ஒரு ஆங்கிலேய ஒற்றன் என்பதை அறிந்தார். தன்னிடம் குயிலிக்கு இருந்த விசுவாசத்தை மெச்சி அவரை தன் அந்தரங்க காவலராக நியமித்தார்.

இன்னொரு சமயம் வேலு நாச்சியார் ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்த பொழுது அவரை கொலை செய்யும் நோக்கத்துடன் அவர் மீது ஒரு குறு வாள் வீசப்பட்டது. அருகில் இருந்த குயிலி தன் வெறும் கையினால் அந்த வாளை தடுத்தார். தூக்கத்திலிருந்து எழுந்த வேலு நாச்சியார் குயிலி கையில் ரத்தம் பெருகுவதை கண்டார். நிலைமையை புரிந்து கொண்டு தானே குயிலிக்கு மருந்து கட்டு போட்டு விட்டார். குயிலியை தன் மகளாகவே வேலு நாச்சியார் பாவித்தார். குயிலியும் அவர் தந்தையும் வேலு நாச்சியாரின் அந்தரங்க ஒற்றர்கள் என்றறிந்த ஆங்கிலேயர்கள் எப்படியாவது குயிலியை கொலை செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானித்தனர்.

1780ல் மருதுபாண்டியர் தலைமை மற்றும் ஹைதர் அலி படை உதவியுடன் சிவகங்கையை மீட்க வேலு நாச்சியார் படை எடுத்தார். இந்த முயற்சியில் பெண் படைக்கு குயிலி தலைமை வகித்தார். வேலு நாச்சியார், மல்லாரிராயன் என்பவரையும் மற்றும் தளபதி ஜோசப் ஸ்மித் என்பவரையும் வெட்டி வீழ்த்தினார்.

ஆங்கிலேயர்கள் சிவகங்கை அரண்மனையை தங்கள் ஆயுத கிடங்காக உபயோகித்து வந்தனர். கிடங்கையையும் அதன் சுற்றுப்புறத்தையும் நன்றாகவே பாதுகாத்து வந்தனர். ராணி வேலு நாச்சியார் அவர்களின் இறுதி போரில் தோற்றுவிடக்கூடாது என்பதில் குயிலி மிகவும் குறியாக இருந்தார். இது சம்பந்தமாக உளவு வேலையும் ஆரம்பித்தார்.

சிவகங்கை அரண்மனையில் உள்ள ராஜராஜேஸ்வரி ஆலயத்தில் விஜயதசமி அன்று தரிசனம் செய்ய எல்லா பெண்களுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. ராணி வேலு நாச்சியார், குயிலியுடன் பெண் படை அரண்மனைக்குள் புகுந்தது .கோயிலில் தரிசனத்தை முடித்துக்கொண்டு வெளியேறும் தருணம், “வெற்றிவேல்!! வீரவேல்!!!” என்று முழங்கியபடி அங்கிருந்த ஆங்கிலேயர்களை வெட்டி வீழ்த்தினர்.
இதற்கிடையில் குயிலி தன் உடல் முழுவதும்,தீப நெய் ஊற்றிக்கொண்டு தனக்கு தீயூட்டிக்கொண்டு ஆயுதக்கிடங்கில் குதித்தார் . ஆயுதக் கிடங்கில் இருந்த அனைத்து வெடி மருந்துகளும் தீப்பிடித்து வெடித்துச் சிதறின.


குயிலியின் தற்கொலை பற்றி அறிந்த ராணி மிகவும் மனவேதனை அடைந்தார். நாட்டின் விடுதலை போரில் தன்னையே ஈன்றவர் குயிலி. குயிலுக்கு பாசங்கரை கிராமத்தில் ஒரு நினைவு சின்னம் இருக்கிறது. அப்பகுதி மக்கள் அவரை தீப்பாஞ்ச அம்மன் என்று வழி படுகிறார்கள்.

Monday, December 11, 2017

எழுத்துச் சித்தன் பாரதியார்!!


மஹாகவி பாரதி ஒரு சகாப்தம். இதில் இருவேறு கருத்துகள் இல்லை முற்றிலும் உண்மை. பாரதி ஒரு மஹாகவி இதுவும் நூற்றுக்கு நூறு உண்மை தான்.

ஆனால் மஹாகவி என்றவுடன் கவிதைகள் பல புரிந்தவன் என்ற எண்ணம் மட்டுமே தொன்றுவது இயற்கை. பாரதி ஒரு கவி மட்டும் அல்ல. பற்பல கவிதைகளை எழுதியதோடு அவரது பணி நின்றுவிடவில்லை. பல கட்டுரைகள், கவிதைகள், பல கதைகள், பல கேலிச்சித்திரங்கள், பல செய்தி தொகுப்புகள் என அவரது எழுத்துகள் பயணித்து உள்ளன.

சரியாகக் கூறபோனால் அவரது எழுத்துகளில் 30% மட்டுமே கவிதைகள் மீதி 70% கதைகள், கட்டுரைகள், கேலிச் சித்திரங்கள், செய்தி குறிப்புகள்.
பாரதி தொடாத விஷயங்களே இல்லை எனலாம். அவரது எழுத்துக்களில் தேசம், தெய்வம், தர்மம் என்ற அனைத்துக் கூறுகளையும் காண முடியும்.
பாரதி வேதாந்தம், சித்தாந்தம், ஆன்மீகம் என பல துறைகளையும் பற்றி எழுதியுள்ளார்.

பாரதி ஒரு சித்தன். ஆம்! அவனது சுயசரிதையின் இரண்டாம் பகுதியான பாரதி அறுபத்தாறு என்ற பாடல்களில் துவக்கத்திலேயே அவன் இவ்வாறு கூறுகிறான் எனக்கு முன்னே சித்தர் பலர் வந்தார் அப்பா! யானும் வந்தேன் ஒரு சித்தன் இந்நாட்டில்”

மகாகவி, கட்டுரையாளன், கதைகள் புனைந்தவன், கேலிச்சித்திரக்காரன், யோகி, சித்தன், தேச பக்தன், சக்திதாசன் என பன்முகத்தன்மை படைத்த பாரதி பிறந்தது திருநெல்வேலிச் சீமையில் எட்டையபுரத்தில் சித்திரபானு ஆண்டு கார்த்திகை மாதம் 27ஆம் நாளன்று, அதாவது 11 டிசம்பர் 1882.
தந்தை ஸ்ரீ சின்னசாமி ஐயர் தாய் ஸ்ரீமதி லக்ஷ்மி அம்மாள் பிறந்தபோது இடப்பட்ட பெயர் சுப்ரமணியன்”, செல்லப் பெயர் சுப்பையா.

சுப்பையா சிறு வயதிலேயே கவிபாடும் தன்மை பெற்றிருந்தான். நாடி எடுத்துக் கொடுத்தால் அதன் அடிப்படையில் கவி புனைந்து விடுவான்.
இவன் பிறந்த ஊரான எட்டையபுரம் ஒரு ஜமீன். அதன் அரசரின் அவையில் தமிழ் புலவர்கள் கூடுவது வழக்கம். இந்தப் புலவர்கள் கூடும் அவையில் சுப்பையா சிறுவனாக இருந்த போதிலும் கலந்து கொள்வான். எட்டையபுரம் சமஸ்தான அரசரின் செல்லப்பிள்ளையாகவும் கருதப்பட்டான்.

சுப்பையாவின் வயது 11 அப்போதே ஸ்ரீ குருகுஹ தாமப் பிள்ளை என்பவரால் எட்டயபுரம் அரசரின் தமிழ் புலவர்கள் கூடுதலில் பங்கு கொள்ளும் ஸ்ரீ சிவ ஞான யோகி என்பவருக்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டான். சுப்பையாவின் கவிபாடும் திறனைச் சோதித்த ஸ்ரீ சிவ ஞானயோகியார் எட்டையபுர அரசவையில், அரசர் முன்னிலையில் சுப்பையாவுக்கு “பாரதிஎன்ற பட்டத்தை முன்மொழிய, அரசரும், அவைப் புலவர்களும் இதனை வழிமொழிந்தார்கள். இது நிகழ்ந்தது 1893ம் ஆண்டு, அன்று முதல் சுப்பையா ஸ்ரீ சுப்ரமணிய பாரதி என அழைக்கப்பட்டான்.

பாரதி பட்டம் பெற்ற சுப்பிரமணியன் தனது இளமைக் காலத்தைப் பற்றி தனது சுயசரிதையில் கூறும்போது ஆங்கில கல்வியால் தமக்கு எந்தப் பெரும் நன்மையும் உண்டாகவில்லை என தெரிவித்துள்ளான். தான் கற்ற ஆங்கில கல்வி, “புல்லை உண்க என வாளறிச் சேயினை பணித்தது போல இருந்தது என்றும் ஊன் விலை வாணிபம் நல்லது என்று ஒரு பார்ப்பனப் பிள்ளையை ஈடுபடுத்துவது போல் இருந்தது என்றும் செலவு தந்தைக்கு ஓராயிரம் தீது எனக்கு பல்லாயிரம் வந்தன என்றும் கூறியுள்ளான்.

சுப்பையாவின் பள்ளிப் பருவத்தில் இவர் மீது காழ்ப்புணர்ச்சி கொண்ட தமிழ்ப் புலவர் ஸ்ரீ காந்திமதி நாதப் பிள்ளை பாரதியிடம் “பாரதி ஒரு சின்னப்பயல்” என்று ஈற்றடி அமைத்து ஒரு வெண்பா பாட சொன்னார். பாரதி பாடினார் “நான் வயதில் இளையவன், தான் பெரியவன் என்ற அகந்தை கொண்டவன் என்னை இகழ்ந்து ஏளனம் செய்கிறார்” என்று உணர்ந்த பாரதி – “மாண்பற்ற காரிருள் போல் உள்ளத்தான் காந்திமதி நாதனைப் பாரதி சின்னப் பயல் என காந்திமதி நாதனைப் பற்றி (பார்+அதி = பாரதி), அதி சின்னப் பயல் என பொருள்படும்படி பாடினார்.

பாரதி வயது 15, 1897ஆம் ஆண்டு பாரதிக்கும் ஏழு வயதான செல்லம்மாவும் திருமணம். திருமண நிகழ்ச்சிகள் முடிந்த உடன் பாரதி – கவித்திறன் படைத்த பாரதி - தனது மனைவியை பார்த்து “ஒரு காதல் பாட்டு பாடு செல்லம்மா” என்றதும் வெட்கத்தால் மனம் குன்றிவிட்டாள்.

பிரிதொரு நாளில் பாரதியின் மறைவுக்குப் பிறகு ஆல் இந்திய ரேடியோவில் என் கணவர் என்ற தலைப்பில் பாரதியின் மனைவி செல்லம்மாள் உரையாற்றினார். அப்போது அவர் கூறியது எனக்கு ஒரு சாதாரண கணவர் எல்லோருக்கும் கிடைத்தது போன்ற ஒரு கணவர் கிடைக்கவில்லை, என்ற ஏக்கம் கொண்டேன்! ஆனால் அவருடன் வாழத் தொடங்கிய சில ஆண்டுகளில், யாருக்கும் கிடைக்கப்பெறாத ஒரு மஹா புருஷர் எனது கணவராக கிடைத்தது புரிந்துக்கொண்டேன் என்றார்.

திருமணத்திற்குப் பின் தன் தந்தையை 16 வயதில் இழந்த பாரதி, மேற்படிப்புக்காக காசி சென்று, அங்கு தன் அத்தையின் வீட்டில் தங்கி படித்தார். அப்போது அவருக்கு அன்னிபெசன்ட் அம்மையார், பண்டிட் எஸ் நாராயண அய்யங்கார் ஆகியவர்களுடன் ஏற்பட்டத் தொடர்பு ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது. பாரதியின் மனதில் பல மாற்றங்கள், தேசிய உணர்வுகள் ஏற்பட வழிவகுத்தது.

காசியிலிருந்து எட்டயபுரம் திரும்பி பாரதியை எட்டையபுரம் சமஸ்தானத்தில் சிலகாலம் பணி புரிந்தார். பின்னர் மதுரை சேதுபதி உயர்நிலைப் பள்ளியில் தாற்காலிக உதவித் தமிழ் ஆசிரியராகவும் பணிபுரிந்தார். தொடர்ந்து சுதேசமித்திரன் தினசரியின் துணை ஆசிரியராக சென்னையில் ஒரு பொறுப்பேற்றுக்கொண்டார். 1906 இல் தொடங்கப்பட்ட (வங்கப் பிரிவினைக்குப் பிறகு) சுதேசி இயக்கத்தில் பாரதி தன்னை இணைத்துக் கொண்டதும், ஆங்கிலேயர்களின் கழுகு பார்வை பாரதி மீது விழுந்தது. ஆங்கிலேயர்கள் பாரதிக்குப் பல இடர்களையும், கொடுமைகளையும் இழைக்கத் தொடங்கினர்.

பாரதியின் வாழ்வில் பாரத விடுதலை மோகம் கொழுந்து விட்டு எரிய காரணமாக இருந்தவர்களில் முக்கியமானவர் பட்டணம் ஸ்ரீ ஜி.சுப்ரமணிய அய்யர் இவர் ஒரு சுதேசி அபிமானி, தேசியவாதி, இவர் துவங்கியது தான் தி இந்து ஆங்கில நாளேடு. தமிழில் சுதேசமித்திரனையும் இவர்தான் துவக்கினார். இவரது நட்பில் வளர்ந்த பாதி மிகச் சிறந்த தேசபக்தராக, சுதேசி அபிமானியாக மாறியதில் வியப்பொன்றுமில்லை.

பாரத நாட்டின் வரலாறு, பெருமை இவை அழிந்து விடக்கூடாது. “பொய்யாய், பழங்கதையாய்,வாய் ஆகிவிட பாதி விடவில்லை. எனது தாய்நாட்டின் முன்னாள் பெருமையும் இந்நாள் சிறுமையும் போன்ற பாடல்களை எழுதி இந்த நாடு பழம்பெரும் நாடு! பாருக்கெல்லாம் திலகம் என்பதனை உணர்த்தினார் பாரதி.

இந்த நாட்டின் இளைஞர்கள் துடித்தெழ வேண்டும் என்ற ஆசையில், “சிவாஜி தனது சைனியத்தாருக்கு கூறியது போன்ற பாடல்களை எழுதி எழுச்சி ஊட்டினார் பாரதி. இந்தப் பாடலில் ஒவ்வொரு வரியும் எழுச்சி கொண்டவை,
பாரத பூமி பழம்பெரும் பூமி
பாரத நாடு பார்க்கெலாம் திலகம்
பாரத நாடு பார்க்கெலாம் தெய்வம்
எனத் தாய் நாட்டுப்பற்றை ஊட்டும் பாரதி கூறுகிறான், “வீரரைப் பெறாத மேன்மைதீர் மங்கையை ஊரவர் மலடி என்று உரைத்தது இந்நாடு என இடித்துரைக்கிறார் இந்த மஹாகவி.

கொல்கத்தாவில் ஒரு காங்கிரஸ் தொண்டரின் பண்ணை வீட்டில் நடந்த விருந்து பச்சாரத்தில் கலந்துகொண்ட பாரதிக்கு அறிமுகம் ஆனார் விவேகானந்தரின் சீடர் சகோதரி நிவேதிதை. (முன்னாளில் இவர் மார்கரெட் எலிசபெத் நோபல் என்ற பெயர் பெற்றவர்). இவர் மூலம் பெண் உரிமைகள் பற்றிய அறிந்து, பின்னர் பெண்களின் உரிமைகளுக்காகவும் போராடியவர் பாரதி. விவேகானந்தரின் சிஷ்ய ரத்தினங்களில் ஒருவர் என்றும், தனது குருமணி என்றும் சகோதரி நிவேதிதாவை வர்ணித்தார் பாரதி.

“கற்பு நிலை என்று சொல்லுவார்கள் இரு சமூகத்திற்கும் பொதுவில் வைப்போம்”, “ஆணுக்குப் பெண் தாழ்வே ஆமென்பார் சொல்லுக்கு நாணி உறங்கு நீ நகைத்து நீ கண்ணுறங்கு”, “கண்கள் இரண்டிலனில் ஒன்றைக் குத்திக் காட்சிக்கெடுத்திடலாமா” என்றெல்லாம் பாரதி பெண் சக்தியின் அவசியத்தைக் கூறிச் சென்றுள்ளார்.

பாரதி வேதங்கள் குறித்து, வேதாந்தங்கள் – சித்தாந்தங்கள் குறித்து, ஹிந்தி மத சாரங்கள் குறித்து, தேசிய தன்மைகள் குறித்து, சங்கமாக (கூட்டாக) செயல்பட வேண்டியதன் அவசியம் குறித்து, எல்லாவற்றையும் அவரது கட்டுரைகளில் விளக்கமாக கூறியுள்ளார்.

உபநிடதங்கள் குறித்து எழுதியுள்ள பாரதி, பகவத் கீதையை மொழிப்பெயர்த்துள்ளார் என்பதையும் நாம் அறிந்து கொள்ள வேண்டிய ஒன்று. ஸ்ரீ பக்கிம் சந்திரர் இயற்றியுள்ள “சுஜலாம் சுபலாம் மலயஜ சீதலாம்” எனத் தொடங்கும் “வந்தே மாதர” கீதத்திற்கு இரு மொழிப்பெயர்ப்புகளை பாரதி அளித்துள்ளார்.

மேற்குலத்தவர் எவர்? நல்ல பெருந்தவம் எது? புண்ணிய மூர்த்தி என்பவன் யார்? யோகி என்பவன் யார்? எது யோகம்? எது யாகம்? எது மெய்ஞ்ஞானம்? முக்தி என்பது என்ன? என்று இப்படிப் பல வினாக்களுக்கு பாரதி தனது பாடல்களில், கட்டுரைகளில் விளக்கம் அளித்துள்ளார்.

பாரதியின் புதிய ஆத்திச்சூடியில் “தெய்வம் நீ என்று உணர்”, “போர்த் தொழில் பழகு”, “ரௌத்திரம் பழகு”, “வேதம் புதுமை செய்”. “வையத் தலைமை கொள்”, முழுமையும் படித்துணர்வது அவசியம்.

இவரது “பாஞ்சாலி சபதம்” அடிமையுற்றிருந்த பாரத தேவியின் சபதம் என்ற உணர்வை ஊட்டுகிறது. இவரது ஆழ் சிந்தனைகளுக்கு அணை ஏது? தடை ஏது?


பாரதியை – நம் பன்முக பாரதியை – புரிந்துகொள்ள ஒரு ஆயுள் போதாது என்பதை உணர்வோம். அவர் வழி பயணிப்போம்.

Sunday, February 12, 2017

சிறு வயதில் என்னுடைய ஆசிரியர் மழையைப் பற்றிச் சொல்லி தரும்போது, எனக்கு மழையில் நனைகின்ற பரவசம் வந்ததுண்டு. அதே போல "Winter" பற்றி ரைம்ஸ் உண்டு என்று நினைக்கிறேன், இன்றும் சிறு வயது பள்ளி நினைவுகளை "ரெஃப்ரெஷ்" செய்து பார்க்கும் போது அந்த "ரைம்ஸ்" அருகில் போட்டிருக்கும் படம் தான் ஞாபகம் வரும். ஒரு சிறுவன் குளத்தில் நீச்சலடிப்பது போன்ற படம். அந்த படத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் மழை வந்தால் இப்படித் தான் நாமும் நீச்சலடிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொள்வேன்.

மழைக் காலங்களில் தூரல் போடும் போது நனைவது ஒரு வேடிக்கையான அனுபவம். மாடிக்கு சென்று தூரலில் நனைய ஆரம்பித்துவிடுவேன். ஆனால் அம்மா பார்த்துவிட்டால் அவ்வளவு தான் அடி பின்னிவிடுவார். அப்படி ஒரு நாள் அம்மா அடியில் இருந்து தப்பிக்க ஓடி வந்த போது படியில் இருந்த பாசி தன்னுடைய ஆதரவை வாபஸ் வாங்கிவிட்டு என்னை வழுக்கிவிட்டது, தாடை கிழிந்து பத்து தையல் போட்டது தான் மிச்சம். அதன் பின்பு மழையில் நனையும் ஆசையை விட்டுவிட்டேன்.

Thursday, February 9, 2017

விவேகானந்தரின் கலங்காத உள்ளம்!!

மே 31, 1893 பம்பாய் துறைமுகத்தில் இருந்து பல நாடுகள் வழியாக அமெரிக்காவின் வான்கூவர் துறைமுகம் சென்றடைய வேண்டிய அந்தக் கப்பல் தயாராக நின்றது.

அதில் பயணிப்பவர்களில் ஒருவராக முப்பதே வயதான காவி உடை அணிந்திருந்த அந்தத் துறவியும் இருந்தார்.

இது அவரின் முதல் கப்பல் பயணம். முதல் வெளிநாட்டுப் பயணமும் கூட. அப்போது அவரிடம் இருந்தவை அவரது காவி உடை, கப்பல் பயணச்சீட்டு, ரொக்கமாக ரூ.4000/-, சிகாகோ நகரில் அவர் சென்றடைய வேண்டிய இடத்தின் முகவரித் துண்டுச் சீட்டு. அவர் தான் சுவாமி விவேகானந்தர்.

46 நாட்கள் பயணம். வழியில் இலங்கை, சிங்கப்பூர், ஹாங்காங், சீனா, ஜப்பான் துறைமுகங்களில் நின்று சென்றது. அந்த நாடுகளைச் சுற்றிப் பார்க்க பயணிகள் அனுமதிக்கப்பட்டனர். அவரும் சுற்றிப் பார்த்தார்.

விளைவு- கப்பலில் உணவு போன்ற செலவுகள், நாடுகளைச் சுற்றிப் பார்த்தில் செலவுகள் என கையிருப்பு ரொக்கப் பணம் குறைந்தது. கப்பல் வாங்கூவர் துறைமுகத்தை அடைந்த போது அவரிடம் மிகச் சொற்ப்பமான பணமே இருந்தது.

வான்கூவரில் இருந்து சிகாகோ செல்ல ரயிலில் பயணச் சீட்டு, ரயிலில் ஆறு நாள் பயணம், தற்போதைய செலவுகள் - எல்லாம் சேர்த்து அவர் சிகாகோ ரயில் நிலையம் வந்து சேர்ந்த போது ரொக்கப் பணம் சுத்தமாக "இல்லை" என்ற நிலை.

ரயில் பயணத்தின் போது கேட் சேன்பன் (Professor KATE SANBORN) என்ற செல்வந்தரான பெண்மனி, அந்தத் துறவியின் நடை, உடை, பாவணை, கண்ணியமான நடத்தை ஆகியவற்றால் கவரப்பட்டார். அவருக்குத் தேவையான சில சிறுசிறு உதவிகளைச் செய்தார்.

சிகாகோ அடைந்த போது அந்தப் பெண்மணி "தான் பாஸ்டன் நகரைச் சேர்ந்தவர்" என்று தனது பாஸ்டன் நகர் முகவரியை அவரிடம் கொடுத்து, சிகாகோவில் இருந்து திரும்பும் போது தனது பாஸ்டன் இல்லத்துக்கு வந்து செல்லுமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.

அதுவரை பெருத்தக் கஷ்டங்கள் ஏதுமின்றி சென்று கொண்டிருந்த அந்தத் துறவியின் பயணம், திடீரென சில அதிர்ச்சிகளுக்கு உள்ளானது.

  • சிகாகோவை அடைந்த போது அவரது கையில் இருந்த பணம் முழுவதும் செலவாகிவிட்டது.
  • சிகாகோவில் இவர் சென்றடைய வேண்டிய இடத்தின் முகவரிச் சீட்டு தொலைந்து போய் விட்டது.
  • இக்காலத்தைப் போல் "கைப்பேசி போன்ற" வசதிகள் இல்லாததால் பாரதத்தில் உள்ளவர்களுடன் அவரால் தொடர்பு கொள்ள இயலாத நிலை.
  • அடுத்த வேளை உணவுக்கு வழியில்லாத நிலை.
  • சிகாகோ பணக்காரர்களின் நகரம். அங்கு பிச்சை எடுப்பது தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. அது தெரியாமல் சுவாமி விவேகானந்தர் உணவுக்கு பிச்சை எடுக்க முனைந்த போது பலரால் துரத்தப் பட்ட நிலை.
  • மேலும் அவர் கலந்து கொள்ள வந்த அந்த சர்வதேச சமய மாநாடு, ஏற்பாடுகள் முடியாதக் காரணத்தால் ஒரு மாதம் தாமதம் செய்யப்பட்டது. ஜூலை மாதம் மூன்றாம் வாரம் நடக்க வேண்டியது செப்டம்பர் மாதம் 11, 1893க்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது.
  • எனவே சுமார் 1.5 மாதத்துக்கும் மேலாக சிகாகோவில் தங்குவது இயலாதது என்பதும் ஒரு பிரச்சினை.
  • மாநாட்டின் தேதிதான் ஒத்திவைக்கப்பட்டிருந்ததே ஒழிய, மாநாட்டின் பேச்சாளர்கள் முன் பதிவு செய்து கொள்ளும் தேதி மாற்றப்படவில்லை.. முன்பதிவு தேதி முடிந்துவிட்டது.
  • சிகாகோ சர்வசமய மாநாட்டில் பேச்சாளராக கலந்து கொள்ள, தான் சார்ந்த இயக்கத்தில் இருந்து சிபாரிசுக் கடிதம்/அத்தாட்சிக் கடிதம் தரவேண்டும். அதைப் போன்ற ஒன்றும் சுவாமி விவேகானந்தரிடம் இல்லை.
  • மேற்கூறிய இரு காரணங்களால் சுவாமி விவேகானந்தர் மாநாட்டில் பார்வையாளராக மட்டுமே கலந்துக் கொள்ள முடியும், பேச்சாளராக அல்ல.


இக்காரணங்களால் சுவாமி விவேகானந்தர் உடனடியாக பாரதம் திரும்புவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. ஆனால் அவர் ஒரு திடமான மன சங்கல்பம் எடுத்துக் கொண்டார்... "சிகாகோ சர்வதேச சமய மாநாட்டில் பேசாமல் நாடு திரும்புவதில்லை".. முடியும் என்று நம்பினார் உளப்பூர்வமாக.  "நம்பினோர் கெடுவதில்லை இது நான்கு மறைத் தீர்ப்பு"

அதனால் சுவாமி விவேகானந்தர் சிகாகோவில் இருந்து பாஸ்டன் நகருக்கு வந்தார். முன்னமே ரயிலில் அறிமுகமான திருமதி சேன்பன் வீட்டில் சில நாட்கள் தங்கினார்.

திருமதி சேன்பன்  மூலம் ஹார்வார்டு பல்கலைக் கழக பேராசிரியரும், "அமெரிக்காவின் கலைக் களஞ்சியம்" எனப் புகழப்பட்டவருமான பேராசிரியர் திரு ஜே.ஹெச் ரைட் (John Henry Wright) என்பவரைச் சந்தித்தார்.

அமெரிக்காவில் மிகச் செல்வாக்கு உடையவரான பேராசிரியர் திரு ஜே.ஹெச் ரைட் சுவாமி விவேகானந்தரின் சொல்லாற்றல்,  பணிவு, அறிவுக் கூர்மையால் கவரப்பட்டு, விவேகானந்தருக்கு உதவ முன்வந்தார்.

சிகாகோ சர்வசமய மாநாட்டின் தலைவருக்கு சுவாமி விவேகானந்தரை அறிமுகப் படுத்தி, ஒரு சிபாரிசுக் கடிதத்தை பேராசிரியர் திரு ஜே.ஹெச் ரைட் கொடுத்தார்.

"அமெரிக்காவின் மெத்தப் படித்த அனைத்து பேராசிரியர்களையும் ஒன்று சேர்த்தால் கூட ஈடாக முடியாத அறிவாளியை அனுப்புகிறேன். இவரிடம் (சுவாமி விவேகானந்தரிடம்) மாநாட்டில் பேச்சாளராக அறிமுகக் கடிதம்/அத்தாட்சிக் கடிதம் கேட்பது - 'சூரியனிடம் பூமிக்கு ஒளிதர அத்தாட்சிப் பத்திரம் கேட்பது போலாகும்'.."  என அந்தக் கடிதத்தில் பேராசிரியர் ஜே.ஹெச் ரைட் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இந்தக் கடிதத்துடன் மீண்டும் சிகாகோ சென்ற சுவாமி விவேகானந்தர், சிகாகோ வீதியில் திருமதி ஜார்ஜ் W ஹாலே என்ற பெண்மணியைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. சுவாமிஜீயின் கம்பீரமான தோற்றம், கணிவான பேச்சு, கண்ணியமான நடத்தையால் கவரப்பட்ட திருமது ஜார்ஜ் W ஹாலே சுவாமி விவேகானந்தரை சர்வசமய மாநாட்டின் தலைவருக்கு  அறிமுகப்படுத்தினார்.

பேராசிரியர் ஜே.ஹெச் ரைட் ன் சிபாரிசுக் கடிதம் சுவாமி விவேகானந்தரை சர்வ சமய மாநாட்டின் பேச்சாளராக ஆக்கியது.

1893 செப்டம்பர் 11 - திங்கள் கிழமை - காலை மாநாடு துவங்கியது. மாநாட்டின் கடைசிப் பேச்சாளராக சுவாமி விவேகானந்தர் பேசினார்.

தமது குரு ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரம ஹம்சரையும், கலைமகள் சரஸ்வதி தேவியையும் வணங்கி சுவாமி விவேனானந்தர் பேச துவங்கினார். அவரது இதயத்தில் இருந்து ஆத்மார்த்தமாக வார்த்தைகள் வெளிவந்தன.

"அமெரிக்க சகோதரிகளே, சகோதரர்களே!!..."

இந்த இதய பூர்வ வார்த்தைகள் நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்தவர்களிடம் ஒரு பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. விளைவு, அனைவரும் எழுந்து நின்று 60 வினாடிகள் கரகோஷம் எழுப்பினர்.

சுவாமி விவேகானந்தர் பேசியது வெறும் 3.5 நிமிடங்களே. ஆனால் பற்பல ஆண்டுகளாக அமெரிக்கர்கள் மனதில் நமது பாரத நாட்டைப் பற்றி நிறைந்திருந்த பல தவறான கருத்துகள் தவிடு பொடியாகின. பாரதத்துக்கு ஒரு புது 'முகவரி' கிடைத்தது.

பாரதம் 'மிக உயர்வான நாடு' என்ற புது முகவரி கிடைக்க சுவாமிஜி ஏற்றுக் கொண்ட பணியில் தான் எத்துனைத் தடைகள், இடர்பாடுகள்?

என்னால் முடியும் என்று நம்பினார் சுவாமி விவேகானந்தர், திட சங்கல்பம் எடுத்துக் கொண்டார். இந்தத் தன்னம்பிக்கையும், திட சித்தமுமே தான் அவரது வெற்றியின் ரகசியம்.

நன்றி - திரு ல நடராஜன் அவர்களுக்கு. 
ல நடராஜன் அவர்கள், 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சமூகப் பணியாற்றி வருகிறார். பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள் மத்தியில் தன்னம்பிக்கை, தேசப் பற்று போன்ற எண்ணங்களை விதைக்கும் பணியில் தமது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்துள்ளார்.

Monday, July 28, 2014

கார்கில் வெற்றி தினம் - இன்று

இன்று கார்கில் வெற்றி தினம். இந்த நாளை கொண்டாடுகையில் இந்த வெற்றிக்கு காரணமாக இருந்து தம் இன்னுயிரை ஈந்த மாவீரர்களின் தியாகத்தை நினைவு கூர்வோம்
யோகேந்திர சிங் யாதவ், பரம்வீர் சக்ரா விருது
யோகேந்திர சிங் யாதவ்
கிரெனெட் வீரர் யோகேந்திர யாதவ், டைகர் ஹில்ஸ் எனும் மலைபகுதியை கைப்பற்ற சென்ற காடக் ப்ளாடூனில் ஜூலை 3- 4, 1999 ஆண்டு பங்கு பெற்றார். மலைபகுதி மிகவும் சரிவாகவும், பனிபடர்ந்ததாகவும் இருந்தது. அத்தகைய பாதையில் தன் படையினருக்காக கயிறுகளை கட்டும் பணியை மேற்கொண்டார் யோகேந்திரசிங் யாதவ். அப்போது அதை கவனித்த பாகிஸ்தானியர்கள் குண்டுமழை பொழிந்தார்கள். இந்த தாக்குதலில் காடக் பிளட்டூனின் கமான்டர் உள்ளிட்ட பல வீரர்கள் வீரமரணம் அடைந்தார்கள். ஒட்டுமொத்த இந்திய ராணுவ தாக்குதலும் தோல்வி அடைந்து முடங்கும் நிலை உருவானது.
இதை கவனித்த கிரேனேடியர் யோகேந்திரசிங் யாதவ் சாமர்த்தியமாக குண்டு மழைக்கு நடுவேயும் தனி ஒருவராக முன்னேறி சென்று, கிரெனைடுகளை வீசியும், தன்னிடம் இருந்த ஆயுதங்கள் தீரும் வரையும் போரிட்டு நாலு பாகிஸ்தானியரை கொன்றார். எதிரியின் குண்டுகள் அவர் உடலை துளைத்தும் மரணிக்கும் கடைசி வினாடி வரை அவரது துப்பாக்கி குண்டுகளை உமிழ்வதை நிறுத்தவில்லை. யோகேந்திரசிங் யாதவின் வீர மரணத்தை கண்ட இந்திய ராணுவம் உத்வேகம் அடைந்து முன்னேறி சென்று டைகர் ஹில்ஸை தாக்கி கைப்பற்றியது.
கேப்டன் மனோஜ் குமார் பாண்டே, பரம்வீர் சக்ரா விருது 
மனோஜ் குமார் பாண்டே
ராணுவத்தில் சேர்கையில் இன்டர்வியூவில் இவரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி “நீ ஏன் இந்திய ராணுவத்தில் சேர விரும்புகிறாய்?” என்பது
அதற்கு மனோஜ்குமார் பாண்டே அளித்த பதில் “நான் பரம்வீர் சக்ரா விருதை வெல்ல விரும்புகிறேன்”!!! பரம்வீர் சக்ரா விருது வீரமரணம் அடைந்த மாவீரர்களுக்கு வழங்கபடும் விருது.
இவர் கார்கில் போரில் ஜூபார் பகுதியை கைப்பற்ற நடைபெற்ற போரில் பங்குபெற்றார். மிக குறுகலான பகுதியில் படைகளை வழிநடத்தி சென்றார். இதை கண்ட எதிரிகள் குன்டுமழை பொழிந்தார்கள். குண்டுகளை மார்பில் தாங்கியபடி வீர முழக்கம் எழுப்பியபடி முன்னேறி பாய்ந்தார் மனோஜ் பாண்டே. குண்டுகள் தீர்ந்த நிலையில் எதிரியின் முதலாவது பங்கரை அடைந்து அங்கே இருந்த இரு பாகிஸ்தானியரை வெறும் கையால் அடித்து கொன்றார். அதன்பின் குன்டுகாயத்தால் தம் இன்னுயிரை இழந்தார். தம் கேபட்னின் வீரமரணத்தை கண்ட இந்திய ராணுவத்தினர் உயிரை துச்சமென மதித்து முன்னேறி தாக்கினார்கள். கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஜூபார் பகுதி இந்திய ராணுவத்திடம் வீழ்ந்தது
கேப்டன் விக்ரம் பாத்ரா, பரம்வீர் சக்ரா விருது
கேப்டன் விக்ரம் பத்ரா
கேப்டன் விக்ரம் பாத்ரா 17,000 அடி உயரம் கொண்ட பாயின்ட் 5140 எனும் மலை சிகரத்தை கைப்பற்ற நடந்த போரில் பங்கு பெற்றார். தம் வீரத்துக்காக ‘ஷேர் ஷா (சிங்க ராஜா) என அழைக்கபட்ட விக்ரம், மலையின் பின்பகுதி வழியே எதிர்பாராதவிதமாக ஏறி தாக்குதல் தொடுத்தார். கடும் குண்டுமழைக்கு இடையே உடலெங்கும் குன்டுகாயங்களை தாங்கியபடி மலை உச்சியை நெருங்கிய விக்ரம் அங்கிருந்து சுட்டுகொண்டிருந்த எதிரியின் பீரங்கி மேல் இரு கிரனைடை எறிந்தார். அதில் இருந்து எதிரி மீள்வதற்குள் மலை உச்சியை அடைந்து மூன்று எதிரிகளை தனி ஒருவராக கொன்றார். அதன்பின் இந்திய படை மலை ஏறி எட்டு பாகிஸ்தானியரை கொன்று ஒரு பெரிய மெஷின்கன்னையும், கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பாயின்ட் 5140வையும் கைப்பற்றியது. மலை உச்சியில் இந்திய கொடியைப் பறக்கவிட்டபின் விக்ரம் சர்மா தம் இன்னுயிரை நீத்தார்
ரைபிள்மேன் சஞ்சய் குமார், பரம்வீர் சக்ரா விருது
சஞ்சய் குமார்
இவர் சாதாரண படைவீரர். ஆனால் அசாதாரணமான வீரத்தை களத்தில் காட்டினார். ஏரியா பிளாட் டாப் எனும் மலைபகுதியை கைப்பற்ற சென்ற படையில் பங்கு பெற்றார். மலை உச்சியில் இருந்து எதிரிகள் சுட்டார்கள். குண்டுமழைக்கு நடுவே மலை ஏறும் நிலையில் 150 அடி தூரத்தில் எதிரி பங்கர் ஒன்றை பார்த்தார் சஞ்சய்குமார்
150 அடிதூர பங்கரை நோக்கி எழுந்து ஓடினார். எதிரிகுண்டுகள் அவர் மேல் பாய்ந்தவண்ணம் இருக்க மார்பில் மூன்று குண்டுகளை தாங்கியபடி ஓடினார். அடுத்த குண்டு அவரது மணிக்கட்டில் பாய்ந்து துப்பாக்கீயை வீழ்த்தியது. தளராமல் பங்கரை அடைந்து வெறும் கையால் மூன்று பாகிஸ்தானியரை அடித்து கொன்றார் சஞ்சய் குமார். அதன்பின் அவர்களின் இயந்திர துபாக்கியை எடுத்து இரண்டாவது பங்கரில் இருந்த பாகிஸ்தானியரை சுட்டுகொன்றார். அதிர்ச்சி அடைந்த பாகிஸ்தானியர் இரண்டாவது பங்கரை விட்டு ஓடினார்கள். ஏரியா பிளாட் டாப்பை இப்படி தனி ஒருவராக தன் இன்னுயிரை பலி கொடுத்து கைப்பற்றினார் சஞ்சய்குமார்.
மேஜர் சரவணன், வீர் சக்ரா விருது
மேஜர் சரவணன்
மேஜர் சரவணன் படாலிக் பகுதியை கைப்பற்ற நடந்த போரில் பங்கு பெற்றார். கார்கில் போர் முழுக்க மலைபகுதியின் மேல் இருந்து தாக்கும் எதிரியை கீழே இருந்து தாக்கி அழிக்கும் நிலையிலேயே இந்திய படை இருந்தது. இப்போரில் மேலே இருந்து சுட்ட எதிரி மேல் ஒரு ராக்கெட்டை செலுத்தி இரு எதிரிகளை அழித்தார் சரவணன். அவர் உடலில் ஷார்ப்பனல் குண்டு பட்டபோது அவரது கமாண்டர் “போதும். சரவணன், வந்துவிடு” என அழைத்தார். தன் உயிர் போகும் நிலையை உணர்ந்த சரவணன் “இன்று இல்லை, காப்டன்” (Not today, captain) என சொன்னபடி குண்டுகளை வீசி மேலும் மூன்று எதிரிகளை வீழ்த்தியபின் கார்கிலின் வெண்பனியில் விழுந்து வீரமரணம் அடைந்தார்.
நாட்டுக்காக எல்லாரும் சிலவற்றை கொடுத்தார்கள். ஆனால் இம்மாவீரர்கள் தம்மிடம் இருந்த அனைத்தையும் தாய்நாட்டுக்காக ஈந்தார்கள். இவர்களை நினைவை நம் மனதில் என்னாளும் போற்றுவோம்
வந்தே மாதரம்! வெல்க பாரதம்!! வாழ்க இம்மாவீரர் புகழ்!!


Wednesday, April 16, 2014

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்


இந்த வருடம் "ஜய" வருடம் என்று பெயர் கொண்டுள்ளது. ஜய என்ற சொல்லுக்கு வெற்றி என்பது அர்த்தம் ஆகும். இந்த ஆண்டு அனைவருக்கும் வெற்றியைத் தர வேண்டும் என்று எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டுகிறேன்.

புத்தாண்டு பற்றி முன்பே வெளியிட்ட வலைப்பதிவை இங்கே பதிகிறேன்.

அன்புடன்,
சரவணன்