Sunday, February 12, 2017

சிறு வயதில் என்னுடைய ஆசிரியர் மழையைப் பற்றிச் சொல்லி தரும்போது, எனக்கு மழையில் நனைகின்ற பரவசம் வந்ததுண்டு. அதே போல "Winter" பற்றி ரைம்ஸ் உண்டு என்று நினைக்கிறேன், இன்றும் சிறு வயது பள்ளி நினைவுகளை "ரெஃப்ரெஷ்" செய்து பார்க்கும் போது அந்த "ரைம்ஸ்" அருகில் போட்டிருக்கும் படம் தான் ஞாபகம் வரும். ஒரு சிறுவன் குளத்தில் நீச்சலடிப்பது போன்ற படம். அந்த படத்தைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் மழை வந்தால் இப்படித் தான் நாமும் நீச்சலடிக்க வேண்டும் என்று நினைத்துக் கொள்வேன்.

மழைக் காலங்களில் தூரல் போடும் போது நனைவது ஒரு வேடிக்கையான அனுபவம். மாடிக்கு சென்று தூரலில் நனைய ஆரம்பித்துவிடுவேன். ஆனால் அம்மா பார்த்துவிட்டால் அவ்வளவு தான் அடி பின்னிவிடுவார். அப்படி ஒரு நாள் அம்மா அடியில் இருந்து தப்பிக்க ஓடி வந்த போது படியில் இருந்த பாசி தன்னுடைய ஆதரவை வாபஸ் வாங்கிவிட்டு என்னை வழுக்கிவிட்டது, தாடை கிழிந்து பத்து தையல் போட்டது தான் மிச்சம். அதன் பின்பு மழையில் நனையும் ஆசையை விட்டுவிட்டேன்.

Thursday, February 9, 2017

விவேகானந்தரின் கலங்காத உள்ளம்!!

மே 31, 1893 பம்பாய் துறைமுகத்தில் இருந்து பல நாடுகள் வழியாக அமெரிக்காவின் வான்கூவர் துறைமுகம் சென்றடைய வேண்டிய அந்தக் கப்பல் தயாராக நின்றது.

அதில் பயணிப்பவர்களில் ஒருவராக முப்பதே வயதான காவி உடை அணிந்திருந்த அந்தத் துறவியும் இருந்தார்.

இது அவரின் முதல் கப்பல் பயணம். முதல் வெளிநாட்டுப் பயணமும் கூட. அப்போது அவரிடம் இருந்தவை அவரது காவி உடை, கப்பல் பயணச்சீட்டு, ரொக்கமாக ரூ.4000/-, சிகாகோ நகரில் அவர் சென்றடைய வேண்டிய இடத்தின் முகவரித் துண்டுச் சீட்டு. அவர் தான் சுவாமி விவேகானந்தர்.

46 நாட்கள் பயணம். வழியில் இலங்கை, சிங்கப்பூர், ஹாங்காங், சீனா, ஜப்பான் துறைமுகங்களில் நின்று சென்றது. அந்த நாடுகளைச் சுற்றிப் பார்க்க பயணிகள் அனுமதிக்கப்பட்டனர். அவரும் சுற்றிப் பார்த்தார்.

விளைவு- கப்பலில் உணவு போன்ற செலவுகள், நாடுகளைச் சுற்றிப் பார்த்தில் செலவுகள் என கையிருப்பு ரொக்கப் பணம் குறைந்தது. கப்பல் வாங்கூவர் துறைமுகத்தை அடைந்த போது அவரிடம் மிகச் சொற்ப்பமான பணமே இருந்தது.

வான்கூவரில் இருந்து சிகாகோ செல்ல ரயிலில் பயணச் சீட்டு, ரயிலில் ஆறு நாள் பயணம், தற்போதைய செலவுகள் - எல்லாம் சேர்த்து அவர் சிகாகோ ரயில் நிலையம் வந்து சேர்ந்த போது ரொக்கப் பணம் சுத்தமாக "இல்லை" என்ற நிலை.

ரயில் பயணத்தின் போது கேட் சேன்பன் (Professor KATE SANBORN) என்ற செல்வந்தரான பெண்மனி, அந்தத் துறவியின் நடை, உடை, பாவணை, கண்ணியமான நடத்தை ஆகியவற்றால் கவரப்பட்டார். அவருக்குத் தேவையான சில சிறுசிறு உதவிகளைச் செய்தார்.

சிகாகோ அடைந்த போது அந்தப் பெண்மணி "தான் பாஸ்டன் நகரைச் சேர்ந்தவர்" என்று தனது பாஸ்டன் நகர் முகவரியை அவரிடம் கொடுத்து, சிகாகோவில் இருந்து திரும்பும் போது தனது பாஸ்டன் இல்லத்துக்கு வந்து செல்லுமாறு கேட்டுக் கொண்டார்.

அதுவரை பெருத்தக் கஷ்டங்கள் ஏதுமின்றி சென்று கொண்டிருந்த அந்தத் துறவியின் பயணம், திடீரென சில அதிர்ச்சிகளுக்கு உள்ளானது.

  • சிகாகோவை அடைந்த போது அவரது கையில் இருந்த பணம் முழுவதும் செலவாகிவிட்டது.
  • சிகாகோவில் இவர் சென்றடைய வேண்டிய இடத்தின் முகவரிச் சீட்டு தொலைந்து போய் விட்டது.
  • இக்காலத்தைப் போல் "கைப்பேசி போன்ற" வசதிகள் இல்லாததால் பாரதத்தில் உள்ளவர்களுடன் அவரால் தொடர்பு கொள்ள இயலாத நிலை.
  • அடுத்த வேளை உணவுக்கு வழியில்லாத நிலை.
  • சிகாகோ பணக்காரர்களின் நகரம். அங்கு பிச்சை எடுப்பது தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. அது தெரியாமல் சுவாமி விவேகானந்தர் உணவுக்கு பிச்சை எடுக்க முனைந்த போது பலரால் துரத்தப் பட்ட நிலை.
  • மேலும் அவர் கலந்து கொள்ள வந்த அந்த சர்வதேச சமய மாநாடு, ஏற்பாடுகள் முடியாதக் காரணத்தால் ஒரு மாதம் தாமதம் செய்யப்பட்டது. ஜூலை மாதம் மூன்றாம் வாரம் நடக்க வேண்டியது செப்டம்பர் மாதம் 11, 1893க்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது.
  • எனவே சுமார் 1.5 மாதத்துக்கும் மேலாக சிகாகோவில் தங்குவது இயலாதது என்பதும் ஒரு பிரச்சினை.
  • மாநாட்டின் தேதிதான் ஒத்திவைக்கப்பட்டிருந்ததே ஒழிய, மாநாட்டின் பேச்சாளர்கள் முன் பதிவு செய்து கொள்ளும் தேதி மாற்றப்படவில்லை.. முன்பதிவு தேதி முடிந்துவிட்டது.
  • சிகாகோ சர்வசமய மாநாட்டில் பேச்சாளராக கலந்து கொள்ள, தான் சார்ந்த இயக்கத்தில் இருந்து சிபாரிசுக் கடிதம்/அத்தாட்சிக் கடிதம் தரவேண்டும். அதைப் போன்ற ஒன்றும் சுவாமி விவேகானந்தரிடம் இல்லை.
  • மேற்கூறிய இரு காரணங்களால் சுவாமி விவேகானந்தர் மாநாட்டில் பார்வையாளராக மட்டுமே கலந்துக் கொள்ள முடியும், பேச்சாளராக அல்ல.


இக்காரணங்களால் சுவாமி விவேகானந்தர் உடனடியாக பாரதம் திரும்புவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. ஆனால் அவர் ஒரு திடமான மன சங்கல்பம் எடுத்துக் கொண்டார்... "சிகாகோ சர்வதேச சமய மாநாட்டில் பேசாமல் நாடு திரும்புவதில்லை".. முடியும் என்று நம்பினார் உளப்பூர்வமாக.  "நம்பினோர் கெடுவதில்லை இது நான்கு மறைத் தீர்ப்பு"

அதனால் சுவாமி விவேகானந்தர் சிகாகோவில் இருந்து பாஸ்டன் நகருக்கு வந்தார். முன்னமே ரயிலில் அறிமுகமான திருமதி சேன்பன் வீட்டில் சில நாட்கள் தங்கினார்.

திருமதி சேன்பன்  மூலம் ஹார்வார்டு பல்கலைக் கழக பேராசிரியரும், "அமெரிக்காவின் கலைக் களஞ்சியம்" எனப் புகழப்பட்டவருமான பேராசிரியர் திரு ஜே.ஹெச் ரைட் (John Henry Wright) என்பவரைச் சந்தித்தார்.

அமெரிக்காவில் மிகச் செல்வாக்கு உடையவரான பேராசிரியர் திரு ஜே.ஹெச் ரைட் சுவாமி விவேகானந்தரின் சொல்லாற்றல்,  பணிவு, அறிவுக் கூர்மையால் கவரப்பட்டு, விவேகானந்தருக்கு உதவ முன்வந்தார்.

சிகாகோ சர்வசமய மாநாட்டின் தலைவருக்கு சுவாமி விவேகானந்தரை அறிமுகப் படுத்தி, ஒரு சிபாரிசுக் கடிதத்தை பேராசிரியர் திரு ஜே.ஹெச் ரைட் கொடுத்தார்.

"அமெரிக்காவின் மெத்தப் படித்த அனைத்து பேராசிரியர்களையும் ஒன்று சேர்த்தால் கூட ஈடாக முடியாத அறிவாளியை அனுப்புகிறேன். இவரிடம் (சுவாமி விவேகானந்தரிடம்) மாநாட்டில் பேச்சாளராக அறிமுகக் கடிதம்/அத்தாட்சிக் கடிதம் கேட்பது - 'சூரியனிடம் பூமிக்கு ஒளிதர அத்தாட்சிப் பத்திரம் கேட்பது போலாகும்'.."  என அந்தக் கடிதத்தில் பேராசிரியர் ஜே.ஹெச் ரைட் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

இந்தக் கடிதத்துடன் மீண்டும் சிகாகோ சென்ற சுவாமி விவேகானந்தர், சிகாகோ வீதியில் திருமதி ஜார்ஜ் W ஹாலே என்ற பெண்மணியைச் சந்திக்க நேர்ந்தது. சுவாமிஜீயின் கம்பீரமான தோற்றம், கணிவான பேச்சு, கண்ணியமான நடத்தையால் கவரப்பட்ட திருமது ஜார்ஜ் W ஹாலே சுவாமி விவேகானந்தரை சர்வசமய மாநாட்டின் தலைவருக்கு  அறிமுகப்படுத்தினார்.

பேராசிரியர் ஜே.ஹெச் ரைட் ன் சிபாரிசுக் கடிதம் சுவாமி விவேகானந்தரை சர்வ சமய மாநாட்டின் பேச்சாளராக ஆக்கியது.

1893 செப்டம்பர் 11 - திங்கள் கிழமை - காலை மாநாடு துவங்கியது. மாநாட்டின் கடைசிப் பேச்சாளராக சுவாமி விவேகானந்தர் பேசினார்.

தமது குரு ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரம ஹம்சரையும், கலைமகள் சரஸ்வதி தேவியையும் வணங்கி சுவாமி விவேனானந்தர் பேச துவங்கினார். அவரது இதயத்தில் இருந்து ஆத்மார்த்தமாக வார்த்தைகள் வெளிவந்தன.

"அமெரிக்க சகோதரிகளே, சகோதரர்களே!!..."

இந்த இதய பூர்வ வார்த்தைகள் நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்தவர்களிடம் ஒரு பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. விளைவு, அனைவரும் எழுந்து நின்று 60 வினாடிகள் கரகோஷம் எழுப்பினர்.

சுவாமி விவேகானந்தர் பேசியது வெறும் 3.5 நிமிடங்களே. ஆனால் பற்பல ஆண்டுகளாக அமெரிக்கர்கள் மனதில் நமது பாரத நாட்டைப் பற்றி நிறைந்திருந்த பல தவறான கருத்துகள் தவிடு பொடியாகின. பாரதத்துக்கு ஒரு புது 'முகவரி' கிடைத்தது.

பாரதம் 'மிக உயர்வான நாடு' என்ற புது முகவரி கிடைக்க சுவாமிஜி ஏற்றுக் கொண்ட பணியில் தான் எத்துனைத் தடைகள், இடர்பாடுகள்?

என்னால் முடியும் என்று நம்பினார் சுவாமி விவேகானந்தர், திட சங்கல்பம் எடுத்துக் கொண்டார். இந்தத் தன்னம்பிக்கையும், திட சித்தமுமே தான் அவரது வெற்றியின் ரகசியம்.

நன்றி - திரு ல நடராஜன் அவர்களுக்கு. 
ல நடராஜன் அவர்கள், 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சமூகப் பணியாற்றி வருகிறார். பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள் மத்தியில் தன்னம்பிக்கை, தேசப் பற்று போன்ற எண்ணங்களை விதைக்கும் பணியில் தமது வாழ்நாளை அர்ப்பணித்துள்ளார்.

Monday, July 28, 2014

கார்கில் வெற்றி தினம் - இன்று

இன்று கார்கில் வெற்றி தினம். இந்த நாளை கொண்டாடுகையில் இந்த வெற்றிக்கு காரணமாக இருந்து தம் இன்னுயிரை ஈந்த மாவீரர்களின் தியாகத்தை நினைவு கூர்வோம்
யோகேந்திர சிங் யாதவ், பரம்வீர் சக்ரா விருது
யோகேந்திர சிங் யாதவ்
கிரெனெட் வீரர் யோகேந்திர யாதவ், டைகர் ஹில்ஸ் எனும் மலைபகுதியை கைப்பற்ற சென்ற காடக் ப்ளாடூனில் ஜூலை 3- 4, 1999 ஆண்டு பங்கு பெற்றார். மலைபகுதி மிகவும் சரிவாகவும், பனிபடர்ந்ததாகவும் இருந்தது. அத்தகைய பாதையில் தன் படையினருக்காக கயிறுகளை கட்டும் பணியை மேற்கொண்டார் யோகேந்திரசிங் யாதவ். அப்போது அதை கவனித்த பாகிஸ்தானியர்கள் குண்டுமழை பொழிந்தார்கள். இந்த தாக்குதலில் காடக் பிளட்டூனின் கமான்டர் உள்ளிட்ட பல வீரர்கள் வீரமரணம் அடைந்தார்கள். ஒட்டுமொத்த இந்திய ராணுவ தாக்குதலும் தோல்வி அடைந்து முடங்கும் நிலை உருவானது.
இதை கவனித்த கிரேனேடியர் யோகேந்திரசிங் யாதவ் சாமர்த்தியமாக குண்டு மழைக்கு நடுவேயும் தனி ஒருவராக முன்னேறி சென்று, கிரெனைடுகளை வீசியும், தன்னிடம் இருந்த ஆயுதங்கள் தீரும் வரையும் போரிட்டு நாலு பாகிஸ்தானியரை கொன்றார். எதிரியின் குண்டுகள் அவர் உடலை துளைத்தும் மரணிக்கும் கடைசி வினாடி வரை அவரது துப்பாக்கி குண்டுகளை உமிழ்வதை நிறுத்தவில்லை. யோகேந்திரசிங் யாதவின் வீர மரணத்தை கண்ட இந்திய ராணுவம் உத்வேகம் அடைந்து முன்னேறி சென்று டைகர் ஹில்ஸை தாக்கி கைப்பற்றியது.
கேப்டன் மனோஜ் குமார் பாண்டே, பரம்வீர் சக்ரா விருது 
மனோஜ் குமார் பாண்டே
ராணுவத்தில் சேர்கையில் இன்டர்வியூவில் இவரிடம் கேட்கப்பட்ட கேள்வி “நீ ஏன் இந்திய ராணுவத்தில் சேர விரும்புகிறாய்?” என்பது
அதற்கு மனோஜ்குமார் பாண்டே அளித்த பதில் “நான் பரம்வீர் சக்ரா விருதை வெல்ல விரும்புகிறேன்”!!! பரம்வீர் சக்ரா விருது வீரமரணம் அடைந்த மாவீரர்களுக்கு வழங்கபடும் விருது.
இவர் கார்கில் போரில் ஜூபார் பகுதியை கைப்பற்ற நடைபெற்ற போரில் பங்குபெற்றார். மிக குறுகலான பகுதியில் படைகளை வழிநடத்தி சென்றார். இதை கண்ட எதிரிகள் குன்டுமழை பொழிந்தார்கள். குண்டுகளை மார்பில் தாங்கியபடி வீர முழக்கம் எழுப்பியபடி முன்னேறி பாய்ந்தார் மனோஜ் பாண்டே. குண்டுகள் தீர்ந்த நிலையில் எதிரியின் முதலாவது பங்கரை அடைந்து அங்கே இருந்த இரு பாகிஸ்தானியரை வெறும் கையால் அடித்து கொன்றார். அதன்பின் குன்டுகாயத்தால் தம் இன்னுயிரை இழந்தார். தம் கேபட்னின் வீரமரணத்தை கண்ட இந்திய ராணுவத்தினர் உயிரை துச்சமென மதித்து முன்னேறி தாக்கினார்கள். கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஜூபார் பகுதி இந்திய ராணுவத்திடம் வீழ்ந்தது
கேப்டன் விக்ரம் பாத்ரா, பரம்வீர் சக்ரா விருது
கேப்டன் விக்ரம் பத்ரா
கேப்டன் விக்ரம் பாத்ரா 17,000 அடி உயரம் கொண்ட பாயின்ட் 5140 எனும் மலை சிகரத்தை கைப்பற்ற நடந்த போரில் பங்கு பெற்றார். தம் வீரத்துக்காக ‘ஷேர் ஷா (சிங்க ராஜா) என அழைக்கபட்ட விக்ரம், மலையின் பின்பகுதி வழியே எதிர்பாராதவிதமாக ஏறி தாக்குதல் தொடுத்தார். கடும் குண்டுமழைக்கு இடையே உடலெங்கும் குன்டுகாயங்களை தாங்கியபடி மலை உச்சியை நெருங்கிய விக்ரம் அங்கிருந்து சுட்டுகொண்டிருந்த எதிரியின் பீரங்கி மேல் இரு கிரனைடை எறிந்தார். அதில் இருந்து எதிரி மீள்வதற்குள் மலை உச்சியை அடைந்து மூன்று எதிரிகளை தனி ஒருவராக கொன்றார். அதன்பின் இந்திய படை மலை ஏறி எட்டு பாகிஸ்தானியரை கொன்று ஒரு பெரிய மெஷின்கன்னையும், கேந்திரிய முக்கியத்துவம் வாய்ந்த பாயின்ட் 5140வையும் கைப்பற்றியது. மலை உச்சியில் இந்திய கொடியைப் பறக்கவிட்டபின் விக்ரம் சர்மா தம் இன்னுயிரை நீத்தார்
ரைபிள்மேன் சஞ்சய் குமார், பரம்வீர் சக்ரா விருது
சஞ்சய் குமார்
இவர் சாதாரண படைவீரர். ஆனால் அசாதாரணமான வீரத்தை களத்தில் காட்டினார். ஏரியா பிளாட் டாப் எனும் மலைபகுதியை கைப்பற்ற சென்ற படையில் பங்கு பெற்றார். மலை உச்சியில் இருந்து எதிரிகள் சுட்டார்கள். குண்டுமழைக்கு நடுவே மலை ஏறும் நிலையில் 150 அடி தூரத்தில் எதிரி பங்கர் ஒன்றை பார்த்தார் சஞ்சய்குமார்
150 அடிதூர பங்கரை நோக்கி எழுந்து ஓடினார். எதிரிகுண்டுகள் அவர் மேல் பாய்ந்தவண்ணம் இருக்க மார்பில் மூன்று குண்டுகளை தாங்கியபடி ஓடினார். அடுத்த குண்டு அவரது மணிக்கட்டில் பாய்ந்து துப்பாக்கீயை வீழ்த்தியது. தளராமல் பங்கரை அடைந்து வெறும் கையால் மூன்று பாகிஸ்தானியரை அடித்து கொன்றார் சஞ்சய் குமார். அதன்பின் அவர்களின் இயந்திர துபாக்கியை எடுத்து இரண்டாவது பங்கரில் இருந்த பாகிஸ்தானியரை சுட்டுகொன்றார். அதிர்ச்சி அடைந்த பாகிஸ்தானியர் இரண்டாவது பங்கரை விட்டு ஓடினார்கள். ஏரியா பிளாட் டாப்பை இப்படி தனி ஒருவராக தன் இன்னுயிரை பலி கொடுத்து கைப்பற்றினார் சஞ்சய்குமார்.
மேஜர் சரவணன், வீர் சக்ரா விருது
மேஜர் சரவணன்
மேஜர் சரவணன் படாலிக் பகுதியை கைப்பற்ற நடந்த போரில் பங்கு பெற்றார். கார்கில் போர் முழுக்க மலைபகுதியின் மேல் இருந்து தாக்கும் எதிரியை கீழே இருந்து தாக்கி அழிக்கும் நிலையிலேயே இந்திய படை இருந்தது. இப்போரில் மேலே இருந்து சுட்ட எதிரி மேல் ஒரு ராக்கெட்டை செலுத்தி இரு எதிரிகளை அழித்தார் சரவணன். அவர் உடலில் ஷார்ப்பனல் குண்டு பட்டபோது அவரது கமாண்டர் “போதும். சரவணன், வந்துவிடு” என அழைத்தார். தன் உயிர் போகும் நிலையை உணர்ந்த சரவணன் “இன்று இல்லை, காப்டன்” (Not today, captain) என சொன்னபடி குண்டுகளை வீசி மேலும் மூன்று எதிரிகளை வீழ்த்தியபின் கார்கிலின் வெண்பனியில் விழுந்து வீரமரணம் அடைந்தார்.
நாட்டுக்காக எல்லாரும் சிலவற்றை கொடுத்தார்கள். ஆனால் இம்மாவீரர்கள் தம்மிடம் இருந்த அனைத்தையும் தாய்நாட்டுக்காக ஈந்தார்கள். இவர்களை நினைவை நம் மனதில் என்னாளும் போற்றுவோம்
வந்தே மாதரம்! வெல்க பாரதம்!! வாழ்க இம்மாவீரர் புகழ்!!


Wednesday, April 16, 2014

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துகள்


இந்த வருடம் "ஜய" வருடம் என்று பெயர் கொண்டுள்ளது. ஜய என்ற சொல்லுக்கு வெற்றி என்பது அர்த்தம் ஆகும். இந்த ஆண்டு அனைவருக்கும் வெற்றியைத் தர வேண்டும் என்று எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டுகிறேன்.

புத்தாண்டு பற்றி முன்பே வெளியிட்ட வலைப்பதிவை இங்கே பதிகிறேன்.

அன்புடன்,
சரவணன்

Monday, April 14, 2014

பாபா சாஹேப்

பாபா சாஹேப்


இன்றைய தினம் நம் நாட்டின் மாமேதை ஒருவரின் பிறந்தநாளும் கூட. அவர் பாரதரத்னா டாக்டர் பீமாராவ் ராம்ஜி அம்பேத்கர். ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயத்திலிருந்து வந்து அத்தனை தடைகளையும் முட்டி மோதி வெற்றிப் பெற்றவர்.

பீம்ராவ் 1891 ஏப்ரல் 14 மத்திய பிரதேசத்தில் மஹோவ் என்னுமிடத்தில் பிறந்தார். இவரது தந்தை பெயர் ராம்ஜி மலோஜி சல்பால், தாயார் பெயர் ரமாபாய். இவர் பிறந்த போது ராம்ஜி மலோஜி சக்பால் பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய கம்பெனி ராணுவத்தில் மஹோவ் கண்டோன்பெண்டில் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார்.

மகாராஷ்டிரா மாநிலம் ரத்னகிரி தாலுகா அம்பவடே நகரம் இவரது குடும்பத்தினரின் பூர்வீகம். மகர் சமுதாயத்தை சார்ந்தவர். தீண்டாமை கொடுமைக்கு ஆளாகிய சமுதாயம் அது.

பீம்ராவ் மேல் மிகுந்த அன்பும், பரிவும் கொண்ட மகாதேவ் அம்பேத்கர் என்ற பிராமண சமுதாய ஆசிரியர் பள்ளி ஆவணத்தில் பீம்ராவ் அம்பவடேகர் எனும் பெயருக்கு பதிலாக தனது குடும்ப பெயரான அம்பேத்கர் என்பதை இணைத்து பீம்ராவ் அம்பேத்கர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அந்த பெயரே இறுதிவரை நிலைத்துவிட்டது.

டாக்டர் அம்பேத்கர் வாழ்வில் எத்தனையோ ஏற்ற இறக்கங்களை சந்தித்துள்ளார். பல நேரத்தில் காந்திஜி போன்ற முக்கிய தலைவர்களின் கருத்துகளில் இருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டு இருந்துள்ளது இவரது சிந்தனை. இருந்த போதிலும் இவர் ஒரு தலைசிறந்த தேசபக்தர். தேசத்திற்கு விரோதமாக எந்த செயலையும் அவர் மேற்கொண்டதில்லை. தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் நாட்டின் பிரச்சனைகளுக்கு தீர்வாக தெளிவான கருத்துகளையே எப்போதும் கூறி வந்துள்ளார். அதில் ஒரு சிலவற்றை பார்ப்போம்.

ஜம்மு காஷ்மீர் சிறப்பு சலுகையும் அம்பேத்கரும்

ஜம்மு காஷ்மீர் மாநிலத்திற்கு சிறப்பு சலுகைகள் எதுவும் தரக்கூடாது என்று அரசியல் சாசன சபையில் எதிர்ப்புத் தெரிவித்தார் மேலும் அம்மாதிரியான சட்டப்பிரிவை தன்னால் எழுதிட இயலாது என்று சொல்லிவிட்டார். ஜம்மு காஷ்மீருக்கு சிறப்பு சலுகைகள் தருவதற்கு முயற்சிகள் மேற்கொண்ட நேரு இது விஷயமாக டாக்டர் அம்பேத்கரை நேரில் சந்திக்க தைரியமின்றி ஷேக் அப்துல்லாவை அனுப்பி வைக்கிறார்.

அம்பேத்கர் அவர்களை நேரில் பார்த்து பேசிட வருகை தந்த ஷேக் அப்துல்லாவிடம், "எல்லைகளைக் காத்திர இந்திய ராணுவம் வேண்டும், நல்ல சாலைகளை பாரதம் அமைத்துத் தர வேண்டும், தேவையான உணவு பொருட்களை பாரதம் அமைத்துத் தர வேண்டும், பாரதத்திற்கு நிகரான சம அந்தஸ்து காஷ்மீருக்கு தரப்பட வேண்டும்" என்றெல்லாம் எதிர்பார்க்கும் நீங்கள், காஷ்மீர் விஷயத்தில் இந்திய அரசின் வசம் குறைந்த அதிகாரமே இருக்க வேண்டும், இந்தியர்கள் எவருக்கும் காஷ்மீரில் எந்த உரிமையும் கூடாது என்று சொல்கிறீர்கள். இம்மாதிரியான ஒரு சட்டத்திற்கு நான் ஒப்புதல் அளித்தால் அது பாரதத்தின் நலனிற்கு எதிரானது மட்டுமல்ல, மிகப்பெரிய துரோகமாகும். பாரதத்தின் சட்ட அமைச்சரான என்னால் இச்செயலை செய்ய இயலாதென ஷேக் அப்துல்லாவிடம் தெளிவாக கூறி அனுப்பிவிட்டார்.

எனினும் நேருவின் பலமான ஆதரவால் அம்பேத்கரின் ஒத்துழைப்பு இல்லாமலே அந்த சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது. மேலும் அந்த சட்டம் 10 ஆண்டுகள் மட்டுமே நடைமுறையில் இருக்கும் என்றார் பிரதமர் நேரு, பின்னர் படிப்படியாக விலக்கிக் கொள்ளப்படும் என்று வாக்குறுதி அளித்தார். ஆனால் அந்த வாக்குறுதி தண்ணீரில் எழுதப்பட்ட எழுத்தானது.

தேசப் பிரிவினையின் போது

பாரத பாகிஸ்தான் பிரிவினை நிச்சயமானது என்று அறிந்த டாக்டர் அம்பேத்கர் இரு தரப்பு மக்களையும் காத்திட ஒரு அருமையான தீர்ப்பை முன்வைத்தார். கிரீஸ் மற்றும் துருக்கி நாடுகள் எவ்வாறு கிறிஸ்தவ முஸ்லிம் மக்களை பரஸ்பரம் பரிமாறிக் கொண்டனரோ அதே போன்று பாரதத்தில் உள்ள முஸ்லிம்களையும், பாகிஸ்தானில் உள்ள ஹிந்துக்களையும் பாதுகாப்பாகப் பரிவர்த்தனை செய்து கொண்டால் பேரிழப்பையும், பெரும் கலவரத்தையும் தவிர்க்கலாம் என்று கூறினார்.

அது செவிடன் காதில் ஊதிய சங்கானது. இதன் விளைவு தேசப் பிரிவினையின் போது சுமார் 10 லட்சம் பேர் படுகொலைக்கு ஆளானார்கள். சுமார் ஒரு கோடிக்கும் அதிகமானவர்கள் இடம் பெயர்ந்திட வேண்டியதாயிற்று. ஈடு செய்ய இயலாத இழப்புகளை சந்திக்க வேண்டியதாயிற்று.

பாபா சாஹேப் அம்பேத்கரைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டிய எத்தனையோ விஷயங்கள் இன்னும் இருக்கின்றன. அவருக்கு பாரதரத்னா விருது அவர் இறந்த பின் அளிக்கப்பட்டது.

தன்னுடைய வாழ்நாளை தன் மக்களின் நலனுக்காக, தியாகம் செய்தவர். இன்று அவருடைய 123வது பிறந்தநாள். சம நிலை சமுதாயம் அவர் கண்ட கனவாகும்.  அந்த கனவை நனவாக்குவது இந்நாட்டின் இளைஞர்களால் தான் முடியும்.

தபால் தலை

தபால்தலை

அன்புடன்,
சரவணன்

Wednesday, February 19, 2014

சத்ரபதி சிவாஜி

மிக சாதாரண நிலையில் இருந்து தன்னுடைய சொந்த முயற்சியின் மூலம் இந்த உலகை வென்றவர்கள் தான் சரித்திரத்தில் பெயர் பெறுகின்றனர். அப்படிப் பட்ட உன்னத நிலையை எய்தியவர்கள் மிகவும் சிலரே, அந்த சிலரில் குறிப்பிடத் தகுந்தவர் மன்னர் சத்ரபதி சிவாஜி ஆவார்.

சத்ரபதி சிவாஜி மகராஜ்

இரும்பைவிட வலிமையான மன உறுதி, கூர்மையான அறிவுத் திறன், தன்னை போன்றே சிந்திக்கவும், செயலாற்றவும் கூடிய வலிமையான படையை உருவாக்கிய சிந்தனை இவையெல்லாம் தான் சத்ரபதி சிவாஜியை மாபெரும் வெற்றி வீரனாக மாற்றியது.

  1. முதன் முதலில் கெரில்லா போர்முறையை அறிமுகப்படுத்தியவர்.
  2. 16 வது வயதிலேயே தன்னுடைய முதல் கோட்டையைப் பிடித்தவர்.
  3. தான் சந்தித்த எந்த போரிலும் தோற்காதவர்.
  4. அவுரங்கசீப்பினால் கடைசி வரை தோற்கடிக்கப்படாதவர்.
  5. மாபெரும் முகலாய சாம்ராஜ்யத்தை தன்னுடைய மிகச் சிறிய படையை வைத்து சிதறடித்தவர்.
  6. உளவுத் துறையை மிகத் திறமையாகப் பயன்படுத்திவர்.
  7. வலிமையான கப்பல் படையை உருவாக்கக் காரணமாக இருந்தவர்.
  8. ஹிந்து சாம்ராஜ்யத்தை ஸ்தாபித்தவர், இருந்தும் அனைத்து மதங்களையும் சரி சமமாக மதித்தவர்.
  9. பெண்களைப் பெரிதும் மதித்தவர்.
  10. வாழ்வில் மிக மோசமானத் தருணங்களிலும் துவண்டு போகாமல் அசாதாரணமான துணிச்சலையும், போராட்ட குணத்தையும் காட்டியவர்.


அமெரிக்க - வியட்னாம் போர் முடிந்த பின்பு பாரதம் வந்த அப்பொதைய வியட்னாம் தலைவர், முதலில் பார்க்க விரும்பியது சத்ரபதி சிவாஜியின் சமாதியை தான். அங்கு வந்த அவர் சிவாஜிக்கு மரியாதை செலுத்தி விட்டு அதற்கான காரணத்தை அவர் சொன்னார்.

வல்லரசான அமெரிக்காவை எதிர்க்கும் துணிச்சலை அவர்கள் (வியட்நாமியர்கள்) பெற்றது சிவாஜியின் மூலம் தான். அவருடைய கெரில்லா போர்முறை, அவர் பயன்படுத்திய சாதுரியமான உத்திகள், சாகசங்கள் அவர்களுக்கு தெம்பும், உற்சாகமும் தந்து அமெரிக்காவை வீழ்த்த பேருதவி செய்தது. அதை நினைவு கூர்ந்தே அவர் பாரதம் வந்ததும் சத்ரபதி சிவாஜிக்கு மரியாதை செலுத்தினார்.

இன்று சத்ரபதி சிவாஜியின் 387வது பிறந்த நாள்.

Thursday, February 13, 2014

கொய்யா மரம்

அப்போது ஒன்பதாவதோ பத்தாவதோ படித்துக் கொண்டிருந்தேன் என்று ஞாபகம். பக்கத்து வீட்டில் ஒரு குடும்பம் புதிதாக குடி வந்தார்கள். அந்த வீட்டுத் தாத்தா மரம் வளர்ப்பதில் மிகவும் ஆர்வம் கொண்டவர். அவர் வீடு கட்டி குடி வந்த போது அந்த வீட்டு வாசலில் ஒரு கொய்யா மரம் இருந்தது. ஆனால் அது எப்போதும் வாடியே தான் இருக்கும். அந்நியன் படத்தில் கலாபவன் மணி வாடகைக் கேட்டு கொடுமைப்படுத்தும் ஒல்லிக் குச்சி மாமி போல இருக்கும்.

ஆனால் அவர் வந்ததும் அந்த இடத்தை அப்படியே மாற்றிவிட்டார். சீக்கு வந்த மரம் படு ஷொக்காக மாறியது. நல்ல இயற்கை உரமிட்டு அதை தெம்பாக்கி விட்டார். பல பூச்செடிகளை நட்டு வளர்த்தார். கொய்யா பழம் காய்த்த போது அதை கண்ணும் கருத்துமாக பார்த்துக் கொண்டார்.


நான் கொய்யா அடிக்க முயற்சி செய்யும் போதெல்லாம், எங்கிருந்து பார்ப்பார் என்று தெரியாது, "ஆருடா அவன் கொய்யா அடிக்கிறது" நான் தான் என்று நன்றாகவே தெரியும். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் அவர் திட்டுவதும் அவருக்குத் தெரியாமல் கொய்யா அடித்துத் திண்பதும் ஒரு ஆனந்தம் தான். ஆனால் அவர் மகனுக்கு மரம் வளர்ப்பதில் பெரிய நாட்டம் ஒன்றும் இல்லை.

மழை பெய்யும் காலத்தில் கொய்யா நன்றாக விளையும், வெயில் காலத்தை விட மழைக் காலங்களில் விளையும் கொய்யா பழம் மிகவும் சுவையாக இருக்கும் என்பது என் அனுபவம்.

என்ன தான் திட்டினாலும் நான் கொய்யா பறித்து தின்பதில் அவருக்கு ஒரு திருப்தி தான். தான் வளர்த்த ஒரு மரத்தின் பயனை இவன் ஒருவனாவது பெறுகிறானே என்ற சந்தோஷம். ஒரு பதிவை எழுதிவிட்டு அதை யாராவது படித்தார்கள் என்பதை பார்க்கும் போது ஒரு திருப்தி வரும் பாருங்கள் அது போன்றது. அவர் அந்த கொய்யா மரத்தை மிகவும் நேசித்தார் என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு நாள் விடியர்காலை நேரம் பக்கத்து வீட்டு அழுகையும், ஓலமும் எங்களை எழுப்பி, தாத்தா இறந்த செய்தியையும் சொன்னது. அவரைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் அவரை ஏமாற்றி விட்டு கொய்யா பறிக்கும் ஒரு குறும்பும், பெரிதாக ஏதோ சாதித்து விட்ட மகிழ்ச்சியும் என்னிடம் இருக்கும்.

ஆனால் அவர் இறந்து விட்டார் என்று சொன்ன போது கடைசியாக பார்க்கப் போன போது ஒரு சின்னக் குற்ற உணர்ச்சி இருந்தது. அந்த வயதில் அது என்ன விதமான உணர்ச்சி என்றே தெரியவில்லை. அப்பா அழைத்த போது வரமாட்டேன் என்று கூட மறுத்தேன், கட்டாயப் படுத்து அழைத்துப் போனார். அவர் ஆசைப்பட்ட ஏதோவொறு கொய்யாவை நான் திருடி தின்றுவிட்டேனா என்று கூட எண்ணினேன்.

அவர் இறந்த பிறகு அந்த மரம் மிக மிகச் சொற்பமாக விளைய ஆரம்பித்தது. அடுத்த மழைக்காலத்திற்காக காத்திருந்தேன். இந்த முறை குறைவான மழை தான் பொழிந்தது. அவரில்லாமல் கொய்யா அடிக்கும் சுவாரசியமும் குறைந்தது. அவ்வபோது கொய்யா அடித்து சாப்பிட்ட போது சுவை குறைந்தது போன்ற உணர்வு.

சில மாதங்கள் போன பின்பு அந்த கொய்யா மரம் மீண்டும் தன்னுடைய பழைய சீக்கு வந்த நிலையை அடந்தது. தாத்தாவின் மகனும் ஒரு தோட்டக்காரரை வைத்து உரமெல்லாம் போட்டுப் பார்த்தார். ஆனால் அந்த கோய்யா மரம் நல்ல நிலையை அடையவில்லை.

ஒரு நாள் பள்ளியை விட்டு வந்த போது அந்த மரம் இல்லை.

"தேவையில்லாமல்" இடத்தை அடைத்துக் கொண்டு இருப்பதாக சொல்லி வெட்டி விட்டார்கள் என்று அப்பா மூலம் தெரிந்துக் கொண்டேன்.

மரங்களுக்கும் உணர்வுகள் உண்டு என்பதை அனுபவ ரீதியாகத் தெரிந்து கொண்டத் தருணம் அது. 

ஒரு நாள் காலை எழுந்து வந்து தூக்கக் கலக்கத்தில் வெளியே வந்த எனக்கு ஒரு இன்ப அதிர்ச்சி காத்திருந்தது, என் வீட்டிற்கு வெளியே முற்றத்தில் ஒரு சின்ன கொய்யா மரம் துளிர்த்து என்னைப் பார்த்து சிரித்தது.